Ordynacja kobiet po raz kolejny upadła

Ordynacja kobiet po raz kolejny upadła

W dniu dzisiejszym po raz kolejny podjęta została próba wprowadzenia w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w RP ordynacji kobiet na prezbiterów. Aby by....

?Mesjasz? objawił się w Kolonii

?Mesjasz? objawił się w Kolonii

Zdarzą się, iż niektórzy liberalni chrześcijanie, wraz z innymi osobami o poglądach lewicowych, skłonni są do budowania porówn....

Konferencja teologiczna w Wiśle-Jaworniku

Konferencja teologiczna w Wiśle-Jaworniku

W dniach 27-29 kwietnia w Wiśle-Jaworniku odbyła się konferencja teologiczna na temat: „Opętanie demoniczne i egzorcyzm– luterańska perspektywa&rdqu....

Kościół Finlandii pozbywa się konserwatywnych duchownych

Kościół Finlandii pozbywa się konserwatywnych duchownych

Szwedzkojęzyczny finlandzki dziennik HBL donosi, że Kościół Finlandii suspendował 5 księży służących w Ewan....

Wielka Msza we Wrocławiu AD 2015

Wielka Msza we Wrocławiu AD 2015

Jak co roku w dniu 21 marca – tym razem w 330   rocznicę urodzin Jana Sebastiana Bacha, w ewangelickim Kościele św. Krzysztofa we Wrocławiu miał....

Decyzja o wprowadzeniu urzędu biskupa w Luterańskim Kościele w Australii była dla wielu ludzi niespodzianką, zarówno z jak i spoza naszego Kościoła.

Sam byłem jednocześnie niezaskoczony jak i zaskoczony. Podczas Synodu, gdy odbywało się głosowanie siedziałem obok biskupa Giegera Wenge z Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego Papui - Nowej Gwinei, młodego Kościoła, który posiada biskupów od czasu przekształcenia się misji w samodzielny Kościół, co nastąpiło w roku 1956.

Większość luteran na świecie przynależy do Kościołów, na których czele stoją biskupi, biskupów posiada także większość z 2,2 miliardów chrześcijan na świecie. Nie powinno to nas zaskakiwać, ponieważ tytuł biskupa spotykamy zarówno w Biblii, jak i we wczesnej praktyce Kościoła. Co jednak zaskoczyło niektórych ludzi, zmiany te nastąpiły dość niespodziewanie, w formie poprawek wprowadzonych do konstytucji Kościoła. Zaskakiwać może także to, że tak bezproblemowo przeszły te zmiany zwłaszcza, że podczas konwencji w Canberze w roku 1990 takie propozycje spowodowały ostrą debatę i negatywne stanowisko końcowe.

Nasze angielskie słowo biskup (bishop) wywodzi się z greckiego słowa episkopos, które znajdziemy w Nowym Testamencie. W 1 P 2,25 jest ten tytuł odniesiony do Chrystusa: „Byliście bowiem zbłąkani jak owce, lecz teraz nawróciliście się do pasterza (poimen - pastor) i stróża (episkopos - biskup) dusz waszych”. W innych fragmentach tytuł ten odnosi się do duchowych liderów wczesnych wspólnot chrześcijańskich. Dla przykadu w 1 Tm 3 czytamy: “Prawdziwa to mowa: Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie. Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny, dobry nauczyciel, nie oddający się pijaństwu, nie zadzierzysty, lecz łagodny, nie swarliwy, nie chciwy na grosz...”. Pewnie się zgodzicie, że są to cechy, których i dziś poszukiwalibyśmy u biskupów. Wydaje się, że z początku pewne tytuły były używane zamienne, później wykształcił się trójstopniowy urząd Kościelny: biskupi, prezbiterzy (księża – pastorzy) i diakoni.

Wczesny Kościół posiadał wielu wiernych i dobrych biskupów, którzy troszczyli się o powierzonych im ludzi, pozostali z nimi w czasach prześladowań i chronili od błędnych nauk. Byli również odważnymi misjonarzami – jak np. Patryk, apostoł Irlandii czy Bonifacy, apostoł Niemiec. Jednakże w czasach Reformacji urząd biskupa uległ pewnemu naruszeniu. Niektórzy biskupi byli bogaci, światowi, żądni władzy, nie interesowali się powierzonym im stadem i zaciekle sprzeciwiali się Ewangelii, gdy Marcin Luter i inni reformatorzy pokazywali im ich upadek, zwiastując jednocześnie prawdę o Chrystusie. Należy wspomnieć, że Luter i pierwsi luteranie nie odrzucali urzędu biskupa, lecz chcieli go zreformować, wzywając biskupów do powrotu z ich drogi światowości i tyranii na drogę ich właściwego powołania.

Zgodnie z Bożym prawem biskup powołany jest aby zwiastować Ewangelię, odpuszczać grzechy, strzec nauki Kościoła, aby nie była niezgodna z Biblią. Wszystko to można uczynić nie własną mocą, ale mocą Słowa Bożego. Na tej podstawie księża parafialni zobowiązani są do posłuszeństwa biskupom zgodnie z tym co powiedział Chrystus: „A kto was słucha, mnie słucha” (Łk 10,16), (por. Wyznanie Augsburskie 28).

W rozumieniu Lutra biskupi i pastorzy (księża) mieli to samo zadanie – zwiastowanie Słowa Bożego i sprawowanie sakramentów, było to zadanie jedynego urzędu Kościoła. Cała różnica polegała na tym, że pastorzy posiadali zwierzchność duchową tylko nad swoimi parafiami, biskupi zaś nad większym regionem. To oznacza, że szczególnie istotną rolą biskupa jest bycie pasterzem pasterzy, wizytowanie i wspieranie pastorów i ich zborów. Tak jak wyjaśnił to Luter: „rzeczywiście biskup oznacza nadzorcę lub doglądającego … powinien on sprawdzać czy każdy parafialny pastor czuwa i nadzoruje powierzony mu lud w zakresie nauki i życia”.

Jednak to co później wydarzyło się w luteranizmie z urzędem biskupa, jest długą i skomplikowaną drogą. Wystarczy wspomnieć, że urząd biskupi pozostawiono tylko w Skandynawii, podczas gdy w Niemczech władza świecka mianowała do nadzoru nad duchownymi superintendenta (kalka językowa z łaciny pochodząca od greckiego episkopos – biskup). Dopiero po I Wojnie Światowej Kościoły Ewangelicko-Luterańskie w Niemczech powróciły do tytułu biskupa i od tego czasu tytuł ten zaczął zdobyć popularność na świecie.

Niektórzy ludzie pytają – czy to ma jakiekolwiek znaczenie? Właściwie to nie. Zgodnie z ewangeliczną wolnością możemy nazywać naszych liderów jak tylko chcemy (i czasem właśnie tak robimy!). Z drugiej strony ma to jakieś znaczenie. „Prezydent” jest odbierany przede wszystkim jako tytuł świecki – prezydent USA, prezydent (prezes) klubu kręglarskiego itp. „Biskup” jest bez wątpienia tytułem lidera Kościoła. Niestety tytuł ten ma za sobą pewien bagaż pochodzący z czasów Reformacji. Pod wpływem agresywnych mediów mówiąc o biskupach możemy mieć o nich karykaturalne wyobrażenie, jako o autokratach w kapach i mitrach, którzy są „zbiskupieni” - niestety tacy biskupi się zdarzają. Ale popatrzmy teraz jak rozbrajająca pokora Franciszka szybko zmieniła publiczne postrzeganie urzędu biskupa Rzymu. Jak to powiedział na konwencji ks. Mark Vainikka „do przyjęcia jest urząd biskupi, rozumiany jako urząd pasterza i sługi”.

Najwłaściwszy powód dla zmiany tytułu prezydenta na biskupa wynika z głębokiej duszpasterskiej natury urzędu. Liderzy naszego Kościoła nie są prezesami, dyrektorami korporacji, ale duchowymi liderami ludu Bożego. Ich głównym zadaniem jest zwiastowanie Ewangelii i sprawowanie sakramentów, nadzór nad służbą Ewangelii i sakramentów w Kościele i obrona czystej nauki będącej na fundamencie Pisma Świętego. Ze względu na specyfikę współczesnego świata biskup ma także inne ważne obowiązki, ale wszystkie one powinny wynikać z ewangelijnego fundamentu urzędu.

Nasi biskupi kolegialnie nadzorują Kościół, aby zachować jedność w Duchu oraz pokój, zaś my oczekujemy od nich wizji i działań misyjnych zakorzenionych w Ewangelii.  Nasi biskupi reprezentują nas w partnerstwie z innymi Kościołami luterańskiej rodziny, szczególnie z młodszymi Kościołami siostrzanymi w Papui - Nowej Gwinei i południowo-wschodniej Azji. Nasi biskupi są naszymi reprezentantami w naszych kontaktach z innymi chrześcijanami i innowiercami, są także często wezwani by być naszym głosem w świecie i twarzą w mediach.

Dzień przed podjęciem decyzji przez Synod, jeden z naszych biskupów powiedział, że nie jest on zbytnio poirytowany głosowaniem, widzi natomiast w tym świetną okazję do podzielenia się z ludźmi tym, jakie jest jego prawdziwe duszpasterskie zadanie. Kilka tygodni później ten sam biskup powiedział, że siedząc w biurze ma różne zadania do wykonania, biorąc się za nie zadaje sobie pytanie: „Czy to powinienem uczynić jako biskup? Jak mam jako biskup zmierzyć się z tym problemem?”.

Boże, bądź z naszymi biskupami. Udziel im łaski, mądrości i nade wszystko udziel im Ducha Swego Świętego, aby nadzorowali duchownych i świeckich powierzonych ich trosce.

ks. dr Dean Zweck, Luterański Kościół w Australii

tłumaczył: mgr Jakub Retmaniak, Luterański Ewangelicki Kościół AW w Republice Czeskiej

comments